તમિલનાડુના મુખ્યમંત્રી સી. જોસેફ વિજયે જાહેર કલ્યાણના હિતમાં મોટો નિર્ણય લીધો છે. રાજ્યમાં ૫૦૦ મીટરની ત્રિજ્યામાં આવેલી શાળાઓ, કોલેજો, મંદિરો-મસ્જિદ-ચર્ચ જેવા ધાર્મિક સ્થળો અને બસ સ્ટેન્ડ આસપાસની ૭૧૭ TASMAC (સરકારી લિકર શોપ) દુકાનો બંધ કરવાના આદેશ આપ્યા છે. આ દુકાનોને બે અઠવાડિયામાં બંધ કરવી પડશે.
રાજ્ય સરકારના જણાવ્યા મુજબ, TASMACની કુલ ૪,૭૬૫ દુકાનોમાંથી ૨૭૬ ધાર્મિક સ્થળોની નજીક, ૧૮૬ શૈક્ષણિક સંસ્થાઓની નજીક અને ૨૫૫ બસ સ્ટેન્ડની નજીક આવેલી છે. આ પગલું વિદ્યાર્થીઓ, યુવાનો અને પરિવારોના હિતમાં લેવામાં આવ્યું છે.
ગુજરાતમાં સ્થાયી પ્રતિબંધ: પછી દારૂ મળે છે કેવી રીતે?
તમિલનાડુ જેવા રાજ્યો હવે આવા પગલાં લઈ રહ્યા છે, ત્યારે ગુજરાતમાં તો ૧૯૬૦થી જ સંપૂર્ણ અને સ્થાયી દારૂ પ્રતિબંધ (Gujarat Prohibition Act) અમલમાં છે. આ કાયદા હેઠળ ઉત્પાદન, વેચાણ, વપરાશ અને પરિવહન પર સખત પ્રતિબંધ છે. છતાં વાસ્તવિકતા જુદી છે.

ગુજરાતમાં દારૂ સરળતાથી મળી જાય છે, મોટા ભાગે બુટલેગિંગ (અનધિકૃત વેચાણ) દ્વારા. લોકોને ઘરે, હોટલો, કેટલાક "પરમિટ" ધરાવતા વ્યક્તિઓ અથવા અંડરગ્રાઉન્ડ નેટવર્ક મારફતે મળે છે. બોર્ડર પરથી સ્મગલિંગ, સ્થાનિક બનાવટ (કેટલાક કિસ્સામાં જોખમી હૂચ) અને પોલીસ-બુટલેગર્સ વચ્ચેના કથિત ગઠબંધનના આરોપો પણ વારંવાર સામે આવે છે.
સરકાર અને પોલીસ શું કરે છે?

પ્રતિબંધ વિભાગ અને પોલીસ વારંવાર રેઇડ કરે છે, હજારો લીટર દારૂ જપ્ત કરે છે અને અરેસ્ટ કરે છે.
બોર્ડર સિક્યુરિટી વધારવામાં આવી છે, ટ્રાન્ઝિટ પરમિટના નિયમો સખત છે.
જો કે, વિરોધીઓ અને સમાચાર અનુસાર પ્રતિબંધ છતાં અનધિકૃત વેપાર ચાલુ જ રહે છે. કેટલાક કિસ્સામાં પોલીસ કર્મચારીઓ સામે પણ આરોપો આવે છે.
સરકાર GIFT City જેવા વિસ્તારોમાં કેટલાક વ્યવસાયિક હેતુથી છૂટ આપવાના પગલાં પણ લઈ ચૂકી છે.

નિષ્કર્ષ:
તમિલનાડુનો આ નિર્ણય સારો પગલું છે, પરંતુ ગુજરાતના અનુભવ પરથી સ્પષ્ટ છે કે માત્ર પ્રતિબંધથી સમસ્યા હલ થતી નથી. અસરકારક અમલ, જાગૃતિ અને વિકલ્પો (જેમ કે ડી-એડિક્શન પ્રોગ્રામ) વગર પ્રતિબંધ ઘણી વાર ફક્ત અંધારામાં વેપારને પ્રોત્સાહન આપે છે. બંને રાજ્યોએ લોકોના સ્વાસ્થ્ય અને યુવાન પેઢીના ભવિષ્યને પ્રાથમિકતા આપવી જોઈએ.